tsokolateng malapot

manong frankie

2006-11-29T18:16:00.000+08:00

kung may mahal na mahal kang tao at isang beses lang siyang hihiling sa iyo, papayag ka ba kung ang gusto niyang maging ninong sa kasal ay si F. Sionil JOse?

trabaho naman

2006-11-23T07:48:00.000+08:00

salamat kay stool at sa pangungulit ni sir dumlao na magbigay ako ng tula, lumalapot na muli ang tsokolate.

nakapagpracticum na ako sa 3 kumpana, lumabas na din ang balita ko sa tabloid (People's Journal Nov17 issue), dumaan na si Milenyo, twice ng lumindol sa Pinas at ni minsan hindi ko manlang naramadaman,at ngayon nagpapasa na ako ng resume para maging guro ng mga bata.

at ang huli...

malapit na din akong lumakad ng nakaputi sa altar!

yun na lang muna!

si kuya ogie

2006-02-27T07:51:00.000+08:00

dapat ginagawa ko ang play ko ngayon, pero dahil pede pa lang direchong kumuha ng picture sa blog, ito na lang muna ang gagawin ko.6 months dito si kuya ogie sa min. tinuruan niya akong mag enneagram.(spelling?)masaya. nalaman ko na nasa wings 9 and 4 ang personality ko. weird na nakikita mo ang sarili mo sa libro.
mahilig siya sa tea. namantsahan na ang tasa namin kakatsaa niya pero inom pa rin siya nang inom.

Sa sobrang pagkaaliw ko sa kanya, nireto ko siya sa kaibigan ko. para may date sila pareho sa valentine's day. nakakainis lang kase umatras yung isa.(excited pa naman si kuya! hindi makausap ng maayos tapos lagi akong tinetext kung ano daw ang isusuot niya!) Nakakamiss kase umalis na siya. para na naman tuloy umalis ang kuya jing ko sa amin. ( artee artee!!)

kuha ang picture na to sa school ko ng highschool. saya kase nakita namin si ex tapos akala niya siguro kami ni kuya ogie kaya tingin siya nang tingin! haha saya talaga ng araw na to tapos kami namna dikit kami nang dikit tapos kunyari nagtatawanan pa kami para lalo siyang magselos! haha sabi ni kuya sa kin di pa daw ako nakakarecover sa break up namin. kaasar kase nung hapong 'yon, feeling ko totoo nga.

haha

2006-02-27T07:43:00.000+08:00

ano bang feeling feeling ng starlet?

Janu-aray 2006

2006-01-08T19:57:00.000+08:00

isang kalokohan ang paglalagay ng mga saloobin sa blog. Hindi ko alam kung bakit ko pa ito ginagawa.Naiinis lang ako kapag may nababasa ako tungkol sa mga buhay-buhay na hindi ko naman kakilala o kapag inaabangan kong may isulat tungkol sa akin pero wala naman pala. bagong taon na, ganito pa rin ang ugali ko! Ganyan mo pa rin ako tratuhin. Minsan iniisip kong mamaalam na. nasasawa na rin kase ako. Marami akong gustong sabihin pero parang sila na rin ang kusang tumatakbo sa dila ko kapag kaharap na kita. Ayaw ko na sayo. Iyon na lang muna. Hindi mo rin naman ito babasahin. Masyado kang maraming gingawa. Sana maisip mo rin na hindi lahat ng tao ay napapaikot ng mga salita mo. Hindi ko naramramdamn ang pagiging "iba" ko. Maligayang bagong taon. Hindi pa ako naghahapunan. Nakakainis na mga bisita! sayang ang init ng niluto kong adobo. nilagyan ko pa naman ng pinalutong na patatas sa ibabaw para magmukhang "class". Ngayon makunat na yun panigurado.
Sabi sa pelikulang " Crazy in Alabama", may dalawang paraan daw ng pagpatay. Una, mabilis, gamit lahat ng patalim o baril, basta kahit anong pampatay! panagalawa yung dahan-dahan.S aoras na nababaliwala ang mga simpleng regalong ibinibigay, may isang parte sa iyo ang namamatay. sige na O.A. na naman.

Mas gusto kong malayo ka. Mas masarap mag-isip.mas masarap kasama ang imahe mo. ganoon din naman, wala ding pinagkaiba ang lagay natin ngayon. Malayo ka rin naman.

balik-balik

2005-11-18T23:48:00.000+08:00

akala ko hindi na magbabago ang mukha ko sa salamin. akala ko pareho ang ngiti ko mula pagkabata. mali pa. binalikan ko ang mga larawan namin ng mga kapwa ko LAYB sa yahoo groups at kitang-kita sa mga larawang iyon kung ano ang pagbabago. sa folder na kuha sa cafe maq makikita ang mukha ko na puro pimples at ang ang kontrobersyal na kulay-lupang jumper na hindi pa rin ako makapaniwalang isang sem kong isinuot! Kasama ng mukha kong yun ang mga nakalabas-ngiping sina Sir u, caty (na naging gady), bam-bam ( na di ko na talaga nalaman ang buong pangalan), sina red at paul fonte. balbas-sarado pa si Sir Dumlao, kagaya pa rin ng sa ngayon, pero abo na ang dating naghuhumiyaw na itim na talahib sa kanyang baba. Marami ng umalis sa kandungan ng LAYB,marami pang aalis at alam kong marami din ang papalit.
kagaya rin ng dating itim na balbas ni sir dumlao, pare-pareho rin kaming magiging uban sa Samahang LAYB. Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng mga araw ko sa uplb, pero sana hindi masayang ang espasyong iiwan ko kanyang sa mukha

2005-11-03T19:50:00.000+08:00

kasama ako sa mga pictures ni gadibugu sa frienster niya at di ako makapaniwalang nagsuot ako ng mga hikaw na gawa sa itlog! paano ko naatim na magsuot nun at magpapicture pa!Ano bang nasa isip ko ng mga panahong iyon?!

Bakit ganoon...

2005-11-03T18:37:00.000+08:00

kapag may taong masaya ,gusto mo masaya ka din o kaya naman gusto mo na maging malungkot sila dahil parang kulang ang saya mo sa katawan? Lalo na kapag kaaway mo yun dati o may ginawa siyang hindi maganda sa'yo gusto mong maging miserable siya.

wala na naman akong load kaya kung anu-ano na namna ang pinagsususulat ko.

maraming nakakagigil na bata sa simbahan, yung mga tipong gusto mong ubusin lahat ng daliri sa paa at kuyumusin ang mga mamingkmingk na labi.inaaway ko sila. binibelatan ko hanggang mahuli ako ng mga nanay. ewan ko pero gusto ko talaga silang paiyakin. pag nakakapagpaiyak ako ng bata, masaya ako.

marami na akong nakilalang nagpapakasal: yung pinsan ko sa Baguio, yung ate ng kaibigan ko,yung family friend namin. bakit ba nagpapakasal?hindi pa ba sapat na sa isip mo na alng ikaw ikasal dahil pwede na rin namnag imaginin mo na lang yung buong buhay mag-asawa. mas madali pa nga ito kase hindi ka na masasaktan pag "nakaliwa si mister"?

marami ring palang may pangalang pinky ano? naalala ko nung nasa pre-elem pa ako, pinagkakalat ko na pinky ang totoong pangalan ko at genevieve ang palayaw. may mga naniwala rin naman dahil pag di sila naniwala, di ko sila hinahatian ng tooth paste. bakit nga pala hindi teeth paste?

ayoko na. kailangan ko ng load.

Psst...

2005-10-03T09:44:00.000+08:00

09274088856
bagong number ko!

sa huwebes

2005-09-27T20:32:00.000+08:00

ooperahan ang ate ko.

tatanggalin na ang balang kasa-kasama niya ng siyam na taon. nakakapanghina na mawawala ako sa tabi niya. ako na kasama sa bawat karayom na itutusok sa kanyang darili, sa likod ng palad, maging sa unahan ng siko.ngayon pa ako mawawala.
sa huwebes sasalinan na naman siya ng dugo. panibagong tao na naman ang makikisalo sa kanyang mga ugat. panibagong pitsel ng dugo.
sampung taon siya ng unang perahan. sa labinda;awang balang tinanggal sa kanya, milagrong nabuhay ang ate ko. sa huwebes tatanggalin na ang pinakamatatag sa kanila: ang pinakamalalim,at pinakadelikado.
ngayon ako nagsisisi na dito ako nag-aral.natatakot ako na pag-uwi ko, makikita kong nag-iiyakan sa bahay. gusto ko ng umuwi at yakapin siya ng mahigpit. ngayong mga oras na ito,naaawa ako sa mga walang diyos. paano nila nakakayanan ang ganitong mga oras na walang matiutiungala? walang masisisi? walang hihingan ng tulong?
Ngayon, sa kalagitnaan ng mga lalakeng amoy sigarilyo dito sa computer shop, pasimple akong nagdadasal. sana may sumabay sa akin.

Panginoon, iligtas niyo po ang ate ko.

sabado

2005-09-24T21:37:00.000+08:00

namaalam na ang mahaba kong buhok
nakita kong umiyak si ate dahil sa turok
natikman ko na ang "bistek pinoy" sa jb
tumawag si irvin
nilagang baka ang ulam
nakagawa ako ng bagong regalo
naiyak ako sa buhok ko
nag-aksaya ako ng oras
hindi ka man lang nagparamdam

layuan mo ako kung

2005-09-19T18:55:00.000+08:00

ayaw mong lagyan ko ng asin ang mga mata mo
hindi ako mabait gaya ng inaasahan, pasensya
lumayo ka na habang maaga.
galit ako sa mga sunud nang sunod.
itigil na ang pagbati sa aking tuwing umaga
o ang pagpapadala ng ngiti sa gabi,
binabangungot ako.
sinisira mo lang ang araw at buwan.
patawad, masama talaga ako.

habang dumadampi ang kamay ng katabi ko sa aking binti

2005-09-19T18:02:00.000+08:00

nababasa ko ang
pandididri sa mga mata mo
itigil mo na ang pag ngiti

narito ako
pilit mong hinuhubdan
pinupunit ang ano mang tapis
na pananggalang sa
mga mata mong
asong-ulol na nanghuhusga

anong sagot ang
ayaw mong marinig
hayaan mong isuka
ng pagod kong bibig

kailan mo mawawaring
hindi ko kayang ibilad ang
katotohanang wawasak sa
aking paghinga

sa ngayon
ipagpatuloy mo lang ang
pagpayo at paninira sa
relasyong kasing itim ng
ulap sa tag-ulan

nais kong marinig
at maamoy ang
lahat ng alam mo
nang masagot ko
kung tama ba
ang mundong ito o mali

seventeen

2005-09-17T10:46:00.000+08:00

I do not love you as if you were salt-rose, or topaz,
or the arrow of carnations the fire shoots off.
I love you as certain dark things are to be loved,
in secret, between the shadow and the soul.

I love you as the plant that never blooms
but carries in itself the light of hidden flowers;
thanks to your love a certain solid fragrance,
risen from the earth, lives darkly in my body.

I love you without knowing how, or when, or from where.
I love you straightforwardly, without complexities or pride;
so I love you because I know no other way

than this: where I does not exist, nor you,
so close that your hand on my chest is my hand,
so close that your eyes close as I fall asleep.

nakakita ako ng

2005-09-17T10:32:00.000+08:00

ga-kamaong kuting
putol na paa ng manok
pulubi sa hagdan
mamang manyak
tambol na lata
tambol na kahoy
kulot na buhok
puting balat
berdeng dyip
nakakalbong damo
unang libro
pangalawang anak
unang asawa
walang kabiyak
unang lagda
huling lapis
apat na cheese stick
said na pinggan
pamilyang kulang
nag-aaway na nag-iibigan
ngalay na paa
lupaypay na puso
tikom na bibig
lumilingong mata
naghihintay na maipakilala

kahapon
sa putikan
habang umuulan

labisblaynd

2005-09-17T09:45:00.000+08:00

Lalanguyin ko ang lawa
ng laway sa iyong bibig
hanggang maglipana ang
mga lumutulang na kalansay
sa libingan ng iyong ngalangala

lulunukin ko ang lumot sa
loob ng iyong ilong na
paulit-ulit na lumalambitin
kahit latiguhin ng aking daliri

hahaplusin ko ang
kalamay mong dila na
lumayag sa ilang libong
leeg ng dalaga

lalambitin ako sa mga
linya ng iyong kilikili
lalasapin ang libag na
parang palay sa tubig-ulan

liliparin ko ang landas ng
iyong pangalan
hahabulin ko't ikukubli
ang iyong pagmamahal

walaakongmaisipnatitleperooklang

2005-09-11T11:53:00.001+08:00

May mga bagay na hindi mo akalaing pwede mo pa rin palang balikan. gaya ng pag pasok sa armory ng CAT, o pag-uunahan sa CR tuwing lunch,pag gigitara sa harapan ng pinto kahit may klase, o ang pakikipagkwentuhan at asaran sa mga taong kasama mo na mula ala-sais ng umaga hanggang alas-singko ng hapon.
Masarap pa rin pa palang balikan ang highschool. Akala ko nalimutan ko na dahil sa nakakalunod na mga papel, exams, night life(?), at kung anu-ano pang aktibidades ngayong college.
Kinuha namin ang Form 138 ni Inday kanina. Iba na ang itsura ng building namin sa pagpasok pa lang. mas malaki pero mas sumikip at dumilim. sinarhan na ang chapel na paborito kong puntahan bago umuwi (dahil masarap tumambay dun) at wala na rin ang helera ng mga dahong hindi ko pa rin alam ang tawag hanggang ngayon.
Nakita ko ang "twin" ko,(tumaba na!), mga dating kaklase at kaibigan, maging dating mga gurong kinaasaran at minahal. nakita ko si Ranas. para akong masusuka sa kaba.bahala na kayo kung anong gusto niyong interpretasyon doon. basta ang alam ko, dapat maganda ako nung mga oras na iyon. hindi dahil sa gusto kong matalbugan ang bagong girl friend niya, kundi dahil gusto kong makita niya na maayos ako kahit naghiwalay na kami. Habang nagmimisa sa gym, inabutan ako ni Mommy ng lipstick. Para daw hindi ako masyadong maputla. Kailan pa ko namutla!? Sabi ko hindi ko na kailangan yun.Si ate naman, panay ang tukso sa akin kung nasasaktan daw ba ako dahil kasama ni Ranas ang girlfriend niya. Sabi ko, hindi. Hindi naman talaga ako nasasaktan doon. mabuti na rin namang may sumasagot sa mga pangangailangan niya. aminado akong hindi ko iyon maiibibigay. hindi ko kayang ibigay lahat ng hinihingi niya sa akin.Pero gusto ko lang na maayos na kami. Hindi sa umaasa akong maging kami ulit,ayaw ko ng bumalik doon, kundi gusto kong hindi na siya magsasabi ng kung anu-anong kasinungalingan at pambabastos tungkol sa akin. Masyado na kasing matagal para magsalita pa siya ng kung anu-ano.
Ilang beses ko silang nakasalubong ng girlfriend niya. kinukurot pa nga siya nito, halatang nagseselos. nakakatuwa. bukas babalik na akong ufielvi, babalik na naman sa trabaho, at minamahal na tula.mababaon na namn sa limot ang Mater Ecclesiae,kasama ng mga tao, hayop, classroom, banyo at alaala nito.

sa dyip na ako magmumuni-muni!

naaiyak ako

2005-09-09T22:13:00.000+08:00

nabura ko ang unang tula ni ate na inaasahan niyang maisasama ko sa mga tula ko dito sa espasyo ko sa tsokolatengmalapot. hanggang ngayon, hindi pa rin nya ako pinapansin, nagpapakalunod kay Donald Duck at mickey mouse na hindi ko nagustuhan kahit kailan.
naiinis ako.
kahit na nakakataba ng puso ang sinulat ni aps sa yahoo groups at nakakagulat ang mga taong biglang nagka-interes sa akin (na dalawang araw ng nagmimiscol), hindi pa rin mabura ang panghihinayang at kahihiyan dahil sa sobrang katangahan ko. bakit ba kasi hindi ko na i-save ang tula niya! unang tula, na parang unang halik, unang pagkain ng Dan Erics, unang kandilang nahipan noong kaawaran. kahit anong pilit ko hindi ko matandaan ang tula niya.at hindi nakakatulong ang soundtack ng "Titanic" sa akin, na kasalukuyang nasa paglubog na ng barko.

isa akong lumulubog na barko ngayon.

bus ride

2005-08-28T00:55:00.000+08:00

"Are we late?"
God, i love that.

ala-una na

2005-08-28T00:45:00.000+08:00

hindi ako makatulog

sa mga tumakbong hindi dapat

2005-08-28T00:01:00.000+08:00

huminto.
mag-isip.
tumanga-tanga...
gaya ng matagal niyo ng
nakasanayan.

"maglingkod".
magsalita
ng mga bagay na isang linggo
lang naman narinig
at magpanggap na
pilosopong,taon ang inilaan
sa pag-aaral ng mga konsepto
ng karapatan.

makiisa
sa harapan ng madla
ngunit
pagtalikod, ugaliing manlamang
gaya ng iyo ng nakasanayan.

huminto.
lumingon.
makinig.

sa sarili niyong paghinga
na unti-unting nilalamon ng
pansariling interes.

paano niyo maipagtatanggol
kaming mga pinangakuan niyo
kung sa sampung binitawan niyong salita,
labing-isa ang di tumatama?

puro kayo yabang!

Alam ko na kumbakit

2005-08-27T23:32:00.000+08:00

hindi ko na maintindihan ang los baños
masyado na kase akong nakakulong
sa imahen niyang sakdal ganda

siguro kung tatalukpin
ang mga pilik-mata
at ibubuka pang lalo ang
butas ng ilong, at
sisisirin ang mga tutuling nakabara,
bubulaga sa akin
ang kabulukang isinusuksok
pang lalo sa libaging kuyukot
at pares ng buhuking utong

maamoy ko ang basurang hininga
at anghit na sumasabog,
nanunuot-dikit maging sa balat
na di makukuha ng puspusang paghilod

madidinig ko ang tahasang pag-mumura
na inilalabas sa porma ng halakhak
at awit na sing sintunado ng piyesang ito!

madarama ko ang maaligasgas na buhok
sa tumutubo sa palibot ng bayag
maging ang malagkit na taghiyawat na
nagnanana't bumubulwak

maiisip kong habang sinusulat ko
ito ngayong gabi,
patuloy siyang nahihimbing
nanaginip, walang pakialam
na dinuraan niya ako,
ang oras ko,
at patuloy niyang minumudmod
ang mukha ko sa imburnal
na pinamumugaran ng daga, tae, at ipis

I Like For You to be Still

2005-08-20T20:26:00.000+08:00

Pablo Neruda

I like for you to be still: it is as though you were absent,
and you hear me from far away and my voice does not touch you.
It seems as though your eyes had flown away
and it seems that a kiss had sealed your mouth.

As all things are filled with my soul
you emerge from the things, filled with my soul.
You are like my soul, a butterfly of dream,
and you are like the word Melancholy.

I like for you to be still, and you seem far away.
It sounds as though you were lamenting, a butterfly cooing like a dove.
And you hear me from far away, and my voice does not reach you:
Let me come to be still in your silence.

And let me talk to you with your silence
that is bright as a lamp, simple as a ring.
You are like the night, with its stillness and constellations.
Your silence is that of a star, as remote and candid.

I like for you to be still: it is as though you were absent,
distant and full of sorrow as though you had died.
One word then, one smile, is enough.
And I am happy, happy that it's not true.

unang ulan ng agosto...

2005-08-01T19:34:00.000+08:00

parang natuyong dahon ang dibdib ko nang sabihin mong gisingin kita ng alas-tres. hawak mo ako sa iyong palad. napakadali kong wasakin. araw -araw, hinihintay kong madiligan. umaasang babahaginan ako ng palad mong lupa ng kahit konting tubig. mabuhay kaya akong muli?

***

mas nakikita ko ang kulubot na kamay ni ina sa twing tayo'y magniniig. mas malakas ang kalampag ng plato at kalansingan ng mga kutsara kaysa sa mga "sige" mo at "ahh".mas makapit ang singaw ng pawis niyang may kalakip na luha kaysa sa pawis mong umaapaw sa tuwa. mas ramdam ko ang gaspang ng kanyang buhok, na dating tuwid at kay lambot. kada linggo, mas lalong natutulad sa kinuyumos na balat ng candy ang kanyang mukhang nilalamon lalo ng katandaan. para bang sa bawat butil ng pawis at laway na nalalabas ko sa ating paghahalikan, triple ang nasisipsip mula sa kanya.(kasama pa yata ang laman.) napupuyat ako sa kiskisan ng laman.napupuyat naman siya sa pag-aalala sa akin.

***

nakikita ko kung paanong gumigising siya ng umaga para ipagluto ako.madalas hotdog o longganisa. may kasama pang itlog at kamatis. kahit na nangingitim na ang paligid ng mata sa pagod at puyat, at nangangatal ang mga tuhod sa paghapong pagtayo , namimili pa iyon ng paborito ko. noong isang araw lang may sapin-sapin na nakahain. may pasalubong naman akong abokado. minsan naiisip ko kung sapat na ba ang tsinelas na uwi ko o tinapay na pasalubong para di na siya muling mapagod. gusto kong higupin lahat ng guhit niya sa noo at ugat sa mga kamay, parang noodles at pakawalan ang mga gagambang ugat sa kanyang binti. gusto kong hagudin ng mga kamay ko ang bawat ngalay at kutkutin ang mga burol ng balakubak sa kanyang ulo.
gusto kong makagaan. gusto kong kapag nakita niya ako,gagaan na parang paminta ang kanyang katawan at babalik sa pagkabulak ang kanyang mukha.

kahit isang oras lang.

touched by an angel

2005-07-28T17:29:00.000+08:00

Hello narci ?

2005-07-28T16:56:00.000+08:00

sa jodsh.com

2005-07-05T17:37:00.000+08:00

dahil sa payong, nandito ako't gulo-gulo ang buhok.lupaypay rin ang balikat kahit na naka paboritong dress na maong. walang nagawa ang pagpapaganda ko ngayong araw at ang komento ni ma'am Arejola na pwede na akong maging guro. hindi ko maintindihan ang biglang panghihina ng loob ko. praktisado na ako kanina. kumakanta na nga ako at maayos na ang pakiramdam. medyo singkit pa rin ang mga mata pero nakakamulat na. handa na kitang kausapin kahit paalisin mo ako.
dahil sa payong balik na naman ako sa dati. ayoko na namang umuwi. alam ko na ang mga sasabihin ko kanina at memoryado ko na kung ilang minuto ang ingingiti pero nang marinig kong kumakanta ka na parang walang nangyari, nanghina na naman ako.
naiinis ako dahil alam kong wala akong ginagawang mali pero sinasabi mong pinaliit kita. magkaiba tayo ng mga pinaniniwalaan at kahit kailan, hindi kita pinilit na makiayon sa mga opinyon ko.ayokong mag-sorry. ayoko dahil alam kong wala akong ginawang mali. gusto kong malaman mo na nag-isip ako ng mabuti ngayong linggo at ayokong mawala ka sa kin.hindi ko na alam kung paano ko ipaparating sa iyo. ayaw kitang mawala at ayoko rin ng tinataboy mo ako papalayo. kausapin mo ko, pakiusap. hindi ko na kayang magtago sa tula at nihonggo. pwede bang kumain na tayo ulit ng sabay, manood ng "fantastic four" at tumawa buong araw? minsan nga nalilimutan kong hindi nga pala tayo nag-uusap at gustung-gusto kong ikwento sa yo ang mga nangyayari sa bahay. nakakatawa kase. pati yung mga napapanood ko sa tv gusto ko ring i-kwento. at madalas napapanaginipan ko ang mga kapatid mo.kagabi nga, magkakasama daw kami sa play na "Romeo and juliet"! tapos paggising ko lalo lang kitang hinahanap-hanap.

haay, bente na naman ito! bad trip na payong!

mama helen

2005-06-17T10:31:00.000+08:00

09267007847
bagong number ko. nanakawan kase ako nung march pa. at dahil lahat ng numbers ng Sebastian ay nandun sa phone ko, wala na akong balita sa kahit sino man sa inyo. (pero siyempre hindi nakatakas na si Gian Piquero at ang nagiisang mahal nating si Mars ang bagong item ngayon. haha) miss na kita, Mama! Balitaan mo ako sa mga drama ng batch natin. at pwede ba, tigilan na ang pagiisip na maging hermaphrodite!

19 na ako!

2005-06-17T10:20:00.000+08:00

Maraming salamat kay Irvin sa pagpapakulay pink ng blog ko! salamat dahil may mga barbie pa at may mga "pinky"na sumisingit after every entry. nakakatuwa talaga. at siyempre hindi pwedeng hindi mapansin ang mukha ko na kulang na lang e sakupin ang buong page! para ngang gusto ko na ring mag-print ng marami niyan at i-post sa NCAS kasama ng mga naglilipanang "Congratulations Prof. Mojica!"
19 na ko. bukas-bukas lang maghahanap na rin ng trabaho. iba ang pakiramdam ng tumatanda. lalo mong nakikita kung gaano ka ka-walang alam. kagaya ko, ngayon ko lang nalaman na nasa ibaba pala ng gilid ng post office ang university bookstore. matagal ko ng hinhanap yun. akala ko wala ng bookstore dito!
excited na akong pumasok, lalo na sa Jap10 at Mgt 101. sana lang hindi ko sila iyakan sa gitna ng semestre. bago lahat sa 'kin. masaya akong makalanghap ng bagong teacher, bagong notebook, bagong nobyo, (huuy! ano ba yun nilalanghap o!), bagong paligid. masarap at mabango silang lahat. sing sarap ng katas ng kahel at bango ng lungad ng di pa naliligong sanggol.
napanood ko yung commercial ng Emirates airlines. may dalawang lalaking tumakas sa opisina para maligo sa ulan. tapos sabay lalabas yung tanong na: "When was the last time you did something for the first time?" gustung-gusto ko yung commercial na yun. kelan nga ba ako huling gumawa ng ganoon? nilagyan ko ng tinapay yung gatas ng kuting namin. pwede na ba yun? (dapat kase malulunod muna siya bago siya makakain! hehehe) maganda talaga ang pakiramdam ko ngayon kahit masakit ang mga braso at hita.
Next week mag-uumpisa na ulit umulan ng papel at exams. kinakabahan ako. yung kabang nakakailiti. parang nangingiming hita matapos mamanhid.

Bebang in the Big City

2005-06-06T10:56:00.000+08:00

Nandito ako sa Ermita ngayon,alala ko libro ni FSJ, sinamahan ko si ate sa IPAMS. Ten years ang internet dito, nalilimutan ko na nga kung anong gusto kong isulat e. Maghapon akong nag-sims kahapon. masarap. kaya kahit natutuyo na contacts ko at nagwawala na si Inday , tuloy pa rin sa paglalaro. parang magulan ko at tita, plus yung nagpipintura sa bahay namin, sa pagmamajhong nila, ayaw magpaawat! wala na akong magagawa, addict na ako. napansin ko ngang hindi ako nagutom. sabi ko kay ate, kung gusto niyang pumayat, mag-sims siya! umayaw. boring daw kase.

Nakakatuwa talaga dito sa Manila,(para talagang probinsyana) puro bus! haha kahit san ako tumingin , may bus. Sa LB, sa olivarez lang meron o kaya sa loob ng campus pag may field trip dito kulang na lang pati dito sa internet shop magkaron e. O.A!

Parating pala si Neil Gaiman.Gusto kong pumunta. gusto lang siyang titigan. hindi ako magpapa-autograph, o makikipag-kamay, o ngingiti sa harap niya. basta gusto ko lang siyang titigan. gusto kong makakita ng manunulat ng di ko kakilala. gusto kong makita o mahulaan, kung paano at bakit siya nagsusulat sa hinaharap. nagustuhan ko rin yung version niya ng "Snow White" pero hindi siya tumatak sa' kin.pakiramdam ko kaya lang siya matatandaan kase siya yung naunang magsulat ng ganoon at pag meron na ulit bago... (ayoko na ngang ituloy, baka awayin ako ng mga may gusto sa kanya, lalo na yung teacher namin na Eng101 nun) pero gusto ko talaga siyang makita. june 9? tatakas ako!

pauwi na kami. naghihintay si Inday. First day niya kase sa school. 2nd year na ang kapatid ko, bad trip! tapos next year prom na niya, may mga magsasayaw na sa kapatid ko, tapos... may first kiss na siya! Ayoko! ayaw ko na nga siyang lumaki e. gusto ko bata na lang siya lagi. kagabi tinanong ko siya kung anong tirintas ang gagawin ko sa kanya. sabi niya, ayaw daw niyang magpaipit, maglulugay na lang daw siya ng buhok. para akong sinabihan ng hindi na naka-install ang Sims sa LB at di na ko pwedeng mag-shower!

nagugutom na ako , gusto ko ng lauriat na batok.

Kay wowie

2005-05-27T20:06:00.000+08:00

nakakainis! ang tagal ko nang hindi nagchechek ng friendster ko kaya ngayon ko lang nakita ang mga messages mo! oo na masyadong maraming exclamtion point heheh pero ok lang yan! miss na kita! ang dami ng nangyari! feeling ko magkaibang tao na tayo, pero meron tayong unexplained bond! haha tama ba yun?
basta magkwekwentuhan tayo ok. last time na nag-email ako sayo, si rk ang sumagot, and i felt na it's not safe to tell you things kase binabasa niya. pero ngayon, wala na akong pakialam!hehehe miss na kita. bumalik ka na dito! tapos na 2 years mo jn baka maging kangaroo ka na!=) love you wow! tumigil na ako sa pagpapapayat, wala na talaga! SUKO NA KO!!! =) susulat ako sa'yo diba ang galing sa blog ko talaga nilagay para masaya! sige na! sa susunod ulit, ias-isa nang namamatay ang mga ilaw dito sa compu shop. love you!

bibisitahin ko rin blog mo! sabihin mo kung saan ok?=)

huuy!

2005-05-27T19:50:00.000+08:00

kamusta? sana nagpapahinga ka na ngayon o kaya kumakain kasama ng mga kapatid mo. Tama na muna ang pagpapagod. naligo ka na rin sana at nagpalit ng damit. mag-iisang linggo na yang suot mong shirt, maawa ka sa maglalaba niyan.

umalis na kuya ko ngayon pero hindi ko pa rin makuha kung ano ang pumipigil sa'king umiyak. nandoon na ko kanina e, habang naglalagay ng contacts at tumatakas sa paghugas ng pinggan, kaya lang pinigil ko. akala ko makakasabay na ako sa mga kulubot na mukha at namamagang mga mata ila inday. ayaw talaga e! naisip ko nga na dapat ganoon din ako. na dapat hindi ko malimutang magdala ng tissue at shades sa sasakyan, na dapat mamula rin ang ilong ko. pero nang magumpisa ng magising ang mga luha ko, nagumpisa na rin akong magbiro. naisip ko na ayoko palang umiyakb at ayokong malungkot.

sabi mo sulatan ko si kuya. sabihin ko kung anong nararamdaman ko. pero hindi ko alam kung saan ako maguumpisa. kapag nabubuo ko na yung intro ko, papasok sa isip ko kung anong lulutuin ko mamayang hapunan o kaya naman kung anong magiging itsura ng bahay namin sa pasko. (may kisame na nga pala ulit kami, nalimutan kong sabihin) kung anu-anong dumarating, tapos mamaya, naiisip ko ng mag-shower sa Lb o kaya maligo sa ulan at malilimutan ko na na dapat naguumpisa na kong malungkot!

kaya ngayon, wag mo muna akong pilitin. patawad. Ngayon ayoko munang tumula o magkwento kahit na madalas na magigising na lang ako na may nabubuong storya sa isip ko. (kaya siguro ako nilagnat) parati akong galit at ayokong gumawa ng kwento tungkol sa galit. pag natatapos ko kase gusto kong burahin lahat at itapon. na-guiguilty ako. kahit sa journal ko, ineedit ko rin. hindi ko magawang maging bukas kahit sa sarili ko.

sabi ni ranas kaya hindi kami naging maayos dahil magulo ako. paiba-iba ng isip. totoo naman yun.magulo nga ako.buhok ko nga hindi ko masuklay ng tatlong araw e. ngayon ang gusto ko lang ay magbiyahe nang magbiyahe, magkulong sa banyo habang nakikinig ng mga tapes ng nihonggo at gusto kong sumama sa kuya ko. malamang masyadong mababaw itong sinulat ko pero wala akong pakialam. ngayon naguumpisa na namang tumulo ng luha ko, pero hindi ako iiyak! hindi pwede ngayon sa computer shop! hindi sa harap ng maraming tao.

Huy..pabida ako niyan...=)

2005-05-08T12:19:00.000+08:00

Writing prompt
LAYB
5/5/05

Kahapon,naramdaman ko ang pagpaso ng hangin sa balat ko. aba marunong na palang mamaso ang hangin ngayon. masyadong mainit sa dorm, hindi ako makahinga. pakiramdam ko limang libong gulong ng trak ang pinagpatung-patong sa tiyan ko. Lumabas ako.gusto ko ng makalanghap ng sariwang hangin. dalawang linggo ng barado ang ilong ko. nalimutan ko ng huminga ng walang sipon. pero pag labas ko, sinalubong ako ng pinaghalong usok ng sigarilyo at tambutso. mas lalo akong nasakal.naisip ko, mas maigi pang magkulubong na lang at matulog.

"parang upos ng sigarilo ang mga mata ko nang sabihin mong ika'y mamamaalam."

akala mo siguro'y hindi pa ako tapos umiyak. akala mo yata uubusin ko ang mga oras para magsayang ng luha? mali ka. dahil sa muling pagharap ko sa'yo, walang ano mangbakas ng kalungkutan kang makikita. tuyo ang mga mata ko. sing tuyo ng sigarilyong nakaranas ng huling paghithit. hinding-hindi mo mapapansing isinusuka ko ang pag-uwing mag-isa sa gabi.o masasalat ang lukot mong mga larawan at mga sulat na maya't-maya kong tinititigan.hindi mo na mababasa ang mga sulat kong pinugpog ng mga halik na sa bawat paglapat ng mga labi umaasang mararamdaman mo sakaling iyo na tong mabasa.
upos ng sigarilyo ang mga mata ko kapag sasabihin mong ika'y mamaalam. pipilitin kong walang maramdaman. walang luha ang papatak. kung meron man, sisigawan ko ang bawat patak na mangahas na bumagsak hanggang matakot sila't maging muta.
Hala mahal, mamaalam na hanggang kaya pang ngumiti ng mga mata ko.

grabe o!bakasyon na!

2005-05-07T23:11:00.000+08:00

another two weeks and summer classes are over. Goodbye comsci... goodbye line dance! Hello Agatha Christie!

Balikbayan box

2005-04-30T16:05:00.000+08:00

Di ko na kilala ang amoy ng kuya ko. amoy balik-bayan box. napangiti ako kanina nang yakapin niya ko at daganan. nakabalik na nga si kuya. hindi ako nananaginip. Bumalik ako sa san pedro ng thurs. dali-dali. malilimutan ko pa ngang magbayad ng tricycle kung di ako kinalabit ng driver. para akong batang sabik na sabik sa ice cream. uuwi na si kuya. pagkatapos ng tatlong taon. lahat kami masaya. nagmamadali. nakasabit na ang banner na gawa ni inday. gawa sa pulang sinulid na itinahi sa papel. alas ocho noon.

alas diyes.
nakalapag na ang eroplano ni kuya. handa na ang ngiti ko. pati ang yakap at halik. sinimot ko na ang kalat-kalat ng cheese powder sa pisngi ko. dapat malinis at mabango. darating kase si kuya.
hindi kami pinasama ni daddy sa pagsalubong. dun na lang daw kami ni inday sa loob ng van. sila mami na lang daw at ate. pero wala pang bente minutos nakita ko na ang mga maleta,tinutulak ni daddy. at ang higanteng mamang yakap ni mami. Si kuya!
Halo-halo ang naramdaman ko. saya dahil nakauwi na siya, lungkot dahil uuwi rin siya, at takot dahil baka mapaihi ako sa saluawal. kanina ko pa kase pinipigil sa daan e.
wala akong pakialam. basta nandito na si kuya. at ngayon, katabi namin siyang matulog. naamoy ko ang balikbayan box sa kanya. naalala ko nung maliliit pa kami, gustung-gusto naming nagkukulong sa kahon dahil sinisinghot namin yung amoy. isa sa pinakamabango. amoy ibang bansa.
ngayon, kapag makakaamoy ako ng balikbayan box, hindi na ibang bansa ang iisipin ko.
Si kuya na.

Bakit malupit ang Abril?

2005-04-29T14:13:00.000+08:00

Anong pampalimot ang ibinigay mo sa araw Abril? Bakit niya ako pinagtatabuyan? kahit ang mga kahel, unti-unti na silang tumatabang. tuyot na ang mga damong sumamba sa mga paa ko. Ni ang Oktubre, ang ulan sa Oktubre, ang matatamis na patak, hinigop mo at wala man lang itinira para sa akin.
Malupit ka! ginigising mo ako sa gabi,pawisan, para lang ipakitang iniisnab ako ng buwan.
hindi ko na marinig ang paghikbi, ang dagundong ng hilik na nagsilbing pampatulog ko. Inagaw mo ang ngiti ko Abril, sa paggawa ng mga ito at sa pagbura mo ng mga bakas ko sa katawan ng araw.

sulat ni kuting

2005-04-28T14:24:00.001+08:00

Napapagod ka na ba sa pagdipa Oble? nangangawit na ba ang kilikili mo?nagkakaroon ka na ba ng anghit? naiiyak sa init ng puwit? gusto mo bang ako naman ang pumalit sa iyo? ako namna ang didpa at maglalabas ng bayag. o kaya naman, nais mo bang sabayan kita diyan sa tuktok at tulungan kang mantaboy ng mga ibong pilit kang ginagawang pugad?

Magpalit tayo Oble. Ako ang tatayo diyan sa ibabaw ng bato. Ako naman ang magbibilad ng puwit. ako na ang tatanggap ng lahat ng paso ng araw at latigo ng ulan. Dali na! gusto ko ring matuto maging bato sa sakit.

sulat ni kuting

2005-04-28T14:24:00.000+08:00

papel at dahon

2005-04-26T13:48:00.000+08:00

Ikaw na mambabasa sa papel man o dahon, unti-unti mong inuubos ang aking tinta.
sa bawat salitang binabasa mo, bumibitaw ang kapiraso ng aking utak.
rinig ko ang pagkapunit ng hymen sa tuwing pinarorolyo mo ang mga titik sa iyong dila.

Pakiramdam ko, wala kang pakialam kung matuyo ang utak o maglaho ang pagiging birhen ko. ang mahalaga, mapunan mo ang iyong libog sa kaalaman.

Ano pa nga bang magagawa ko? Hawak mo na ako sa magkabilang dulo ng katawan.

Hiling ko lang sa'yo mahal na mambabasa, huwag kang luluha sakaling hindi mo na makita ang sulat-kamay ko. Dahil sa oras na iyon, ako naman ang nagbabasa.

Kamustahan

2005-04-26T13:31:00.000+08:00

Kay Esmeralda,

Bakit humihinga ka pa rin? Akala ko ba'y ayaw mo ng mabuhay. wala ka palang isang salita. ilang ulit ka nang sumubok ngunit ni isa wala ka pang tinutuloy. inumpisahan mo sa kutsilyo nang minsang masabihan kang tarantado. Sumunod naman, Baygon nang maisip mong masyado ng maingay ang paligid. tapos ngayon, clororox naman ang drama mo? bakit hindi mo pa ituloy? inaaksaya mo ang oras ko. Tatawag-tawagin mo pa ako. nakakarindi ka! Lakas mo pang umiyak.

Bakit hindi ka na lang tumulad sa akin? kumuha ka ng sinturon o ng kahit anong lubid. isabit mo sa kisame at doon ka lumambitin. higpitan mo ang tali sa leeg.Mabilis lang yan. at kahit sa sandaling panahon, mahahawakan mo ang langit. kahit kaunti.

Sa susunod, tawagin mo ulit ako a. Masyadong mainit dito. Kailangan ko ng istorbo.

Mrs. Ph[i]nk0

pahingi ng zonrox

2005-04-25T19:40:00.000+08:00

ayoko munang magsulat. saka na pag nahagkan ko na muli ang araw!

sa nagbubulitas atbp...

2005-04-01T20:17:00.000+08:00

salamat sa paglalaan ng bente pesos para mabasa ang blog ko.feeling ko naman i'm like sooo special.=) salamat sa pagsama sa miramonte at sa mga kwento mo tungkol sa mga buhay ng kaibigan mo. marami akong natutunan.(usapang sensual ito.)
salamatdahil sa kaunting oras na tinagal ko sa campus pinasaya mo ako.salamt sa pagtrip dahil unlimited na ang globe. napatunayan ko na i have my limitations hehe
wala lang. natutuwa lang akong may nagbabasa ng mga nasa isip ko. kaya lang sana magcomment naman kayo. alm niyo namang addict ako sa comment e!hihi

itago niyo ang cellphone niyo kay kring! delikado iyan, hihiramin niya ang phone niyo at pag-uwi mo sa bahay, meron nalang mamang biglang tatawag sa inyo. nakakatakot. sasabihin: "hello pwede ba kay kring?" ano 'to landline?!bwset! hehe

gusto ko lang mangulit.

umuwi ka na lotus!hinihintay ka ng mernel's

bagong eskwela

2005-04-01T20:12:00.000+08:00

Magaling na guro si itay, marami akong natutunang mga salita.

Lunes: Puta, Tarantado, punyeta
(Palawak nang palawak ang bokabularyo ko.)

Martes: Lintek, ugaling-aso, walang-hiya
(Kailan pa kaya ako naging aso?)

Miyerkoles: Tanga,inutil,bobo
(Wala na bang bago?)

Huwebes: Ingrata, Leche, balasubas
(namamanhid na ako)

Biyernes: Layas, Hayop, Hudas
(isang linggo pa't magigi na rin akong guro)

sulat

2005-03-31T17:11:00.000+08:00

"Dear Pinky, malapit na akong umuwi. kasama ko
ngayon sa tour
bus si Martin nievera. papunta kaming manchester para mag-
concert. namimiss
ko na kayo nila mama. marami akong pasalubong pag-uwi."
alam mong kasinungalingan na naman
itong lahat pero
bakit patuloy ka pa rin sa paniniwala?
bakit masigasig mo pa ring
hinihintay ang kartero sa umaga?
nilalagyan mo pa ng bulaklak
ang mga sulat mong ipinapadala

bakit?

dahil ba sa alam mong pinagtatakpan niya
ang tunay niyang kalagayan sa Inglatera?
o dahil sa alam mong mapupunan ng
mga sagot mong kasinungalingan rin
ang mga puso niyong pasa-pasa?

maaring totoo ngayon ang
sinasabi niya
maari ring hindi naman
maaring panapat lang niya
ang mga iyan sa lamig ng
klima at pangungulila

ngunit gaya ng dati,
pumitas ka ng rosal at
inumpisahan ang pagsulat:
"Dear kuya, hanga talaga ako sa iyo. galingan mo sa pagkanta.
magiingat
ka diyan at sana makauwi ka na sa bertday ko. mahal
kita."
Lumabas ka at
hinintay muli ang kartero.
hindi mo na napigilang umiyak.

kumawala

2005-03-31T16:50:00.000+08:00

Putulin mo ang mga pakpak ko
saka mo ako palayaing makalipad
ikandado mo ang mga paa ko
at saka mo ako patakbuhin.
tadtarin mo ang mga galamay ko
saka mo ako hayaang lumangoy.

masikip ang mundong nakikita
ng bulag kong mga mata
mabibilang ang mga huni ng ibong
naabot ng aking tenga.
nakagapos ang puros paso kong mga kamay
paano ko mahahawakan ang daigdig?
binura mo na ang aking bibig
paano ko mahahagkan ang mga salita?

tanging ilong na lang ang itinira mo
ilong na laging gising sa iyong lansa
ilong na nakatitikim ng alingasaw ng
iyong kaluluwa
ilong na pinagpipilitang maging mata at tenga.

Kunin mo na rin ang aking ilong
ipakain mo sa aso kung gusto mo
wala na akong pakialam
ayaw ko nang maglakbay.
hihintayin ko na lang gumabi.

Lunes na Lunes...

2005-03-28T21:30:00.000+08:00

10 tips kung paano maging tanga:

1. bumili ng magandang cellphone.o kaya hintayin ang padala ng kuya mo.

2. patagalin ng mga ilang buwan tapos maglakad sa dirt road mag-isa.(alas-tres ang pinakamagandang oras)

3. huwag kalimutang mag-text at siguraduhing nakangiti habang pinipindot ang keypad.ang smiley, baka makalimutan!

4. abangan ang most wanted na snatcher sa UPLB.(ung naka-motor ha, iba-iba kase yun e!)habang naghihintay, obserbahan ang paghulog ng mga bulaklak sa puno sa gilid ng math building.

5. kapag nahablot na ang phone,magkunwaring na-shock at habulin ang magnanakaw imbis na ireport kagad sa pulis.

6. sumigaw ng "Ninakaw niya ang phone kooooo..."(with matching palingon-lingon). mas maganda ring nakalugay ang buhok mo, para sexy pa rin kung tumatakbo. malay mo maakit mo pa siya at pasakayin ka sa motor niya.

7. kapag alam mong malayo na siya, at di mo na kayang habulin, i-chismis mo sa kaibigan mo ang nangyari. after 10 minutes pa, saka ka magreport.

8. kalimutan mo ang lahat ng pwedeng i-report tungkol sa nangyaring nakawan. siyempre, na-shock ka noon kaya wala ka nang natandaan kundi ang helmet niyang kulay puti. (wow ebidensya!)

9. maghintay sa resulta.habang naghihintay, pumunta sa miramonte at mag-scout ng mura at magandang swimming pool. para ito sa workshop na hindi mo na pwedeng puntahan! (WALANG HIYA!!!!BWIIIISSSSSEEEEETTTTT!!!!!)

10. pag-uwi mo sa bahay, umasa kang tatanungin ng nanay at ate mo kung mabuti na ang pakiramdam mo. isipin mo na ring tutulungan ka nila at hindi iiwan sa ere kapag sasabihin mo na sa tatay mo ang nangyari.
dagdagan pa sa pag-asang may papansin at may kakampi sa iyo sa bahay pag-uwi.

at ang ultimate tip...

11. pangaraping mas mahalaga ang buhay mo kaysa cellphone!

***

galit ako. hindi nakuha ng icecream ang lungkot ko ngayong gabi. malamang hindi na naman ako makakahinga ng maluwag.gusto kong maglinis ng banyo. at least si daddy kahit pinagalitan ako,sinabi pa niyang magpasalamat ako dahil buhay pa ako. sila mama hindi! nakakapikon!naghugas-kamay!ang sakitsakit ng dibdib ko, pero hindi ako maka-iyak.buwst ang kumuha ng phone ko. buwisit siya kse pinaramdam niya to sakin ngayon. kapag ako hindi nagising bukas siya unba kong mumultohin.buwiset siyang nakahelmet ng puti, siya!

arteeartee!kakarmahin din siya!

dun po sa ,mga may number ko, salamat sa pag save. kailangan na pong burahin.salamat sa paglagay ng pangalan ko phone niyo.

nakakainis talaga! kakakuha ko pa lang ng number ni tin e. (hindi abarro)=)

salamat kay banana at Lia. mahal ko kayo=)

cge na! muwah

para sa inaantok

2005-03-27T14:09:00.000+08:00

hindi ko alam kung bakit iniisip ko na kagad magkaroon ng pamilya. ayaw ko nga ng mga lalake noon. gusto ko silang tinitingnan oo, pero hanggang doon lang.pakiramdam ko kase ang alam lang nila e magpasabog ng tae ng aso tuwing bagong taon, umihi sa mountain dew, at manlimahid sa dumi habang naglalaro G.I.JOe. Ni hindi nga sila naglilinis ng banyo.tapos mangyayakap pa pagpawis. kadiri!

pero kahit ganoon, bata pa lang ako,gusto ko nang magkaroon ng pitong anak. nakakatawa na sa dinamidami ng mga numero, pito pa ang naisipan ko.gusto ko ng malaking pamilya.gusto kong pagdating ng linggo pupunta kami ng park tapos maglalaro kami. gusto ko ng malaking bahay, para pwede kaming maghabulan.gusto ko na lalapit sa'kin ang anak ko para magpatirintas ng buhok, habang yung isa naman e nagpapakiss sa galos.gusto kong maging nanay. alam kong magiging mabuti akong ina simula pa lang ng pangarapin kong magkaroon ng pitong anak.

pero hindi pa rin ako sigurado sa pagiging asawa. baka maging battered wife ako.hehe ayaw ko ring magmadali. gusto ko lahat maayos na bago ko magkaanak at magasawa. ayoko ng pakiramdam ng nagsisisi. gusto ko pang matuto magmath!=) baka kapag nagpaturo ang anak ko, wala akong masagot. gusto ko rin na hindi ako masusumbatan ng asawa ko. ayaw ko ng masasabi niyang hindi na ako malinis nang humarap ako sa kanya. pakiramdam ko, iyan ang pinakamasakit na pwedeng sabihin sa isang babae.(sumunod yung mataba siya.)

masarap mag-isip ng tungkol sa hinaharap. pwede mo pa kaseng laruin. nakakawala ng pagod at minsan nakakapagpaantok.dumating na rin ako sa oras na kinatakutan ang pagpapakasal,alam ko rin kaseng may katapusan rin kahitr ang pagmamahal, pero hindi ako natakot magkaanak. ang maramdaman mong may isang taong nanggaling sa katawan mo,at nabuo dahil sa pagtanggap, pagpili at pagmamahal, sapat na iyon upang magpasalamat ka sa pagigi mong tao.

Pasko ng Pagkabuhay

2005-03-27T13:05:00.000+08:00

ala-una
ako lang ang gising

kanina, maaga kaming ginising ni dadi. salubong kase at sasama kami sa prusisyon.makakakita na naman ako ng anghel na may mga pekeng pakpak.
mga alas tres y medya pa lang nakaligo sa siya. paano ko nalaman?bago niya kami gisingin ng alas kwatro, may kakaibang amoy na umistorbo sa panaginip ko. kasama ko pang tumatakas si Alice Dixon sa mga NPA, nang maamoy ko ang pinaghalong safeguard at mainit na tubig. nabibigyan ng dadi ko ng amoy ang mainit na tubig.nagiging amoy safeguard.(labo)
wala na rin akong naging kawala. kailangan ko na ring bumagon,(at iwan si Alice Dixon) sabihan ka ba naman ng "nakakapagpuyat nga kayo sa pagtetelepono, bakit si Jesus hindi niyo mabigyan ng kaunting oras?" tingnan ko lang kung hindi ka pa bumangon nun.
may naghihintay na mensahe sa telepono ko,galing sa mahal na nangangako ng magandang umaga.

"Kaulayaw ko ang buwan at ang unang tala sa Hardin ng mga Diwata. Tahimik,parang sinumang kakilala kapag tulog nagmumukhang banyaga."

Gusto ko sanang magtanong kung wala ba sa mga kakilala niya ang naghihilik, o nagsasalita pag tulog?o kahit naglalagitgit ng ngipin. kahit naglalaway?=) ang mga magulang ko kase naghihilik. at ako, nagsasalita kapag tulog. ang iba sa mga alam kong kakilala niya naghihilik rin.kaya hindi kami maaring ikumpara sa tahimik na kapaligiran.at dahil dun hindi niya masasabing banyaga kami. hindi ko maintindihn kung paanong nagmumukhang banyaga ang mga taong tulog. dahil ba sa maingay sila pag gising? paano yung mga maiingay matulog? sila lang ba ang mga pwedeng tawaging kakilala?

mabuti na lang wala na akong load. pero hindi rin pala kase iniisip ko ang mga bagay na to mula pagligo, pagsusuot ng bra, hanggang sa paglalagay ng sindi sa kandila ko. nakapalda ako siyempre, floral. at sabi ni Inday, kami daw ang pinaka-class na "familya" sa mga nagpruprusisyon.siyempre nga naman. nakashorts lang yung iba. tapos parang hindi pa yata nagsisimumugan yung nasa unahan ko ng pila. natutuwa talaga ako kay inday. pagmaglalakad pa siya tinitingnan kung naka-straight body na siya. ang cute parang kiyatkiyat.

ilang kalye ang iikutan namin bago dumating sa simbahan at magsalubong ang mahal na birhen at si hesus.hindi na namin nakayanan ni Inday. tumakas na kami. pumunta na kami kina mami at naghintay sa arko. gusto kong ihulog yung isa sa mga batang anghel sa arko. ang cute kase. ang taba-taba tapos naghihikab pa. gusto kong kuyumusin ang mukha at ipakain siya sa aso.naisip ko, na ilang taon na akong gumigising ng maaga tuwing salubong pero buong buhay ko hindi pa ako nakukuhang angel. bakit hindi ba ako pwede? wala na rin akong magagawa. ilang buwan na lang 19 na ako. hindi na pwede.

Nagbukas ang misa na inaantok ang lahat. (naligaw kase yung isang karo kaya matagal nakapagumpisa)naglalaro na rin ang isip ko sa gutom, puyat, at sa sermon ng pari.(Bakit daw ayaw nating amining may naguudyok sa ating demonyo?) tama bang ganoon ang isermon niya! nas gitna kami kaya hindi pwedeng magingay. may nahilo pa sa unahan ko at pinagkaguluhan siya ng marami. pati ako naki uzi na rin. tinuruan ko sila ng pressure point na mamasahihin. (naks!)nkita ko ang mukha ni Father. Badtrip siya kase nawala sa kanya nag focus ng tao. hindi ko gusto ang pari ngyon.Puro donasyon ang bukambibig. pero kahit ganoon, masaya pa rin ako kase pasko ngayon.buhay na si hesus at magpapasta si inday.
sabihin man ng iba na hindi sila naniniwalng siya ang diyos, masaya pa rin ako at may nabuhay muli ngayon.

HuWeBeS sAnTo

2005-03-24T17:58:00.000+08:00

gera na naman sa bahay. paano kase, pinipilit ni mamang magsimba ngayon. ayaw namang pumayag ni dadi.mabibinat lang daw siya, maghahanap lang daw ng sakit ng katawan.

nakakatawa na lang minsan kung paano nagiging bata ang mga magulang ko. gusto ko nga silang i-video minsan. gusto kong makita nila ang mga sarili nila. ang cute, parang kiyat-kityat.

minsan iniisip ko kung magiging ganoon din ba ako pagtanda ko. magaaway din ba kami ng asawa ko sa maliit na bagay gaya ng kung sino ang unang maliligo sa banyo, o kaya kung aling sawsawan ang mas masarap sa hasa-hasa: toyomansi ba o patis? pwede ring dumatng kami sa oras na sobrang ulyanin na namin pareho na nagkakapalit na kami ng pustiso.

naiisip mo bang mangyayari sa atin iyon?
naisip mo na bang tumanda kasama ko?

gusto kong alagaan ka pagsumasakit ang ulo mo. gusto kong ako ang maglalagay ng bimpo sa noo mo pag may lagnat na. gusto kong mga kamay ko ang magmamasahe sa balikat mo pag umuuwi kang pagod. gusto kong ako ang kasalo mo sa pagkain ng sardinas.

ayan bati na ulit sila mami. kumakain na sila ng ponkan ng sabay. suko na naman si itay.wawa!
magiging ganoon din kaya ang asawa ko? ano kayang itatawag ko sa kanya? hmm... hubby?

ala sige pinky, mangarap!

idaan sa pagwriting promt

2005-03-21T18:50:00.000+08:00

iba'ti-bang kulay ang nasa blog ko. may blue, may green,may kahel. parang tinutulak nila akong mapasama sa kanila. ano kayang mangyayari kung kagaya rin nila akong kulay. paano kung ang pagiging kulay ang pinili kong landas. paano kung kalimutan kong maging babae? ang maging tao? ano kanyang mangyayari sa akin kung magkaganoon? siguro hindi na sasakita nag puson ko tuwing abete sais ng buwan hidi na kase ako lalabasan ng dugo noon. totoo kayang maduming dugo ang regla? siguro kapag naging kulay ako mas marami akong mahahalikan. kaya lang ano muna ang pipiliin kong kulay? hindi na pwede ang azul at luntian. pangalan na yun ng mga anak ni tatay. mint green na lang para nakakasilaw. matagal ko ng gustong masabihang nakakasilaw ang legs ko. pero dahil alam kong hindi na mangyayari yun dahil sa morena ako, ngayon na lang sa pagpili ko ng landas na maging kulay. masilaw kayo sa mintgreen kong legs. (teka dapat pala neon green.)

wala akong pakialam kung madami na akong mali sa mga pinagsususulat ko. kawawa naman ang magbabasa. kaya lang sabi ni sir dennis, "editing is a way of showing respect to your readers." kaya sige na nga i-eedit ko ito. pero paano kung ang piliin kong landas ay ang pambabastos sa mga mambabasa? paano kung hindi ko kayo respetuhin? wawa naman. ummumm! hindi mabait ako ngayon. parang nahawaan na ako ng kabaitan nila tita dito sa compushop. paano kaya kung holdapin ko tong shop na to? paano kung iyon ang piliin kong landas. paano kung dito ko sa lahat ng kasamaan ito nakita at naramdaman ang puso?

sir aguinaldo, maraming tanong ang nailabas sa akin ng writing prompt niyo. paano kung iwasan ko ang landas na may puso? paano kung iwan ko ang saya ng pag-ibig? paano kung wag na akong magmahal at maging makina na lang ulit. edi sana napasa ko ang papaer ko sa sosc2,at hindi namamaga ang mga bintana k sa pagiyak. at hindi ako parating lasing sa paghahanap sa mukha ng araw. minsan naiisip ko kung talaga bang kailangan ng tao ang pagmamahal. pwede bang pagtanggap na lang pero walang pagmamahal?

nilalamok na ako.
lilipat ako ng landas.
nasa puso ko ngayon ang pagpatay sa lamok sa binti ko.

paulit-ulit

2005-03-21T18:24:00.000+08:00

kada sem nalang sinasabi ko sa sarili ko na hindi na ako magpapasa ng basurang papel. kada sem nalang kinakain ko ang kung ano mang sinabi ko noong nakaraang sem.

ayaw ko na ng ganitiong pakiramdam. gusto ko lang magpakalunod sa kama ko at hindi na bumangon. gusto kong maglasing. meron bang alak na makakapagpalimot ng panghabambuhay? bigyan mo ako noon pakiusap. gusto kong magdroga. meron bang drogang makakawala ng galit? pero pagkatapos mong maging "high", magbabalik ka sa dating mong baliw na sarili at sa pagpapanggap na wala kang ano mang pagsisi? gusto ko ng droga pero hindi nakakaaddict. droga na lasang dewberi (meron ba noon?) bigyan mo ko please.

ngayon lang ako hindi nakapasa ng papel sa buong buhay ko. sa sosc2 pa. gusto ko pa naman ang subject na yun. ang sakit sakit ng alam mong may magagawa ka ka pang mas maganda sa ginawa mo. ayan pati tuloy pagsulat ko dito apektado.

sana mahawaan ako ng buhay sa kulay ng t-shirt ko ngayon. Sana maging skyblue rin ako. gusto kong abutin ang langit, pero wala akong pagbibigyan kundi sarili ko lang. aabutin ko ang langit para doon na ako magtatago pag malungkot ako. hindi sa COOP, o dito sa Jodsh. isasama ko ang computer ko tapos magsususlat ako sa blog. =) tapos minsan papasyalan ko si Mortimer sa Sims. sasamahan sa kaniyang pagiging mad scientist habang pinipilit na magkiss sila Betty at Ella.

nakakatawang iniisip ko ang mga bagay na ito sa oras na malungkot ako. nakakatawa palang tumawa mag-isa.Nakakatawang pinipilit kong tumawa. nakakatawang iniisip kong tatanggapin pa rin ng teacher ko itong paper kong late ng isang araw. ang sakit sakit.

haay, magandang araw bebang!

panaghoy ni dalagang bebang

2005-03-20T23:30:00.000+08:00

gusto ko nang maging bata ulit. minsan pakiramdam ko wala na akong patutunguhan. para akong tubig sa baso. kukunin ang korte ng pinagmomoldehan niya. bata pa rin kaya ako? gusto kong bumalik sa oras na wala akong pinuproblema. walang pagseselos na kumukuyumos sa mga bituka. walang mga graba na nakapupuwing sa puso. gusto ko ulit maging bata.
may mga bagay na minsan dapat na hindi mo na lang alam. para hindi ka nalang malulungkot. bakit ba sa tuwing malulungkot ako ito na lang ang laging sinasabi ko? hindi ko na maintindihan ang matandang bebang sa loob ko. masyado siyang mabilis gumalaw at napakaselosa.makitid ang utak, pabagubago ng isp. minsan sinasabihin ko siyang huwag maging emosyonal. pero matigas ang ulo, ayaw sumunod. gusto kong makawala sa kanya at makalimot na lang sa lahat ng nagyari mula oktubre hanggang marso 20.
sa mga oras na'to naiisip ko si ranas. naiisip ko kung paano niya binubusog ang batang bebang sa akin. ang batang bebang na ang hilig ay magjogging pants na butas ang laylayan, ang laging walng panyo pagumiiyak, kaya umaabot sa pisngi ang uhok. muntik nang makilala ng batang bebang si Og. Pinapaliguan siya ni ranas ng stork hanggang maging adik itong kagaya niya.
madalas,naiisip ko si ranas sa tuwing tinatanong ako ni jana kung naiisip ko siya at itinatanggi ko. naiisip ko kung paano araw-araw niya akong pinapatawa. naiisip ko kung bakit hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwalng hindi ko na siya makikita. ramdam ko ang kanyang galit. galit siya sa batang bebang.
nakikita ko na ngayon kung gaano ko nga siya nasugatan kahit na siya ang naging tungkod ko.ayaw ko na siyang sisihin. hindi ko rin naman sinisisi ang sarili ko. tapos na ang lahat sa amin. ang apat na taong pizza, nintendo, paglalaba ng sabay, pagligo sa ulan, pagsimba sa st.therese, pagliwaliw sa campus, pagdadayaan sa monopoly, mga takas na halik sa noo at labi,tapos na ang daan-daang load sa dalawang linggo, at pagjojogging sa bundok, at pagbabadminton tuwing sabado, ang asaran at panlalait,ang mga chismis at pag-aaway,at ang mga "mahal kita" na inakala kong sa'kin lang.

umiiyak ang batang bebang. nais niyang maramdamang maligo ulit ng stork. ngunit hindi kay ranas. alam na niyang hindi ito makabubuti sa kanya. ayaw ng batang bebang na magpumilit tumanda agad. ayaw niyang isiksik ang maliit niyang mundo sa higandeng maari siyang lamunin. ayaw niyang hanginin ang kanyang munting apoy na naguumpisa pa lang magliyab. nais ng batang bebang na mapakinggan sa kanyang pananalita, nais niyang mahalin ng walang libog,gusto niya ng yakap at pagtanggap. gusto niya ng tula luha. guto niyang makita ang araw na nakangiti at hindi makasarili. nais niyang titigan siya ng araw. pagod na siyang tumitig.

palaspas

2005-03-20T21:31:00.000+08:00

Hesus,

hindi ko maintindihan kung bakit mo pa naisipang bumalik sa israel o jerusalem.(nalimutan ko na kung saan.) alam kong gaya ni Lucifer, may gagampanang malaking parte ang pagsalubong sa'yo ng mga taong ito.wala akong magagwa kung iyan ang trip mo.pero may gusto akong ichismis. may magandang nangyari sa akin ngayon.
dalawang ama ang binalikan ko sa araw ng mga palaspas. (ayos lang bang ayun ang tawag ko? pwede ko namng sabihing araw mg pagbabalik mo sa jerusalem o israel, patawas sa paglimot, pero mas magandang pakinggan ang araw ng palaspas.) una si daddy sunod si tatay. kapwa inakala kong mawawala na silang tuluyan sa akin. Masaya akong niyakap na nila akong muli. naramdaman ko ang init kanilang mga palad. ayaw ng pakawalan ng mga labi ko. nais ko lang silang hagkan hanggang lumamig na ang aking mga labi at dumating ang oras na kailangan ko ulit itong ipalamon sa nagbabagang apoy.
kanina habang binibenditahan ang mga palaspas at umiikot ang mga tao habang iwinawagayway nila ang mga hawak nilang dahon ng saging(?),(akala siguro nila'y mabubuhay ka nilang muli kung sakaling gawin nila ang ganoon) niyakap ako ni daddy. pagkatapos ng ilang taong pagmano at paghalik na unti-unti nang nawawalan ng saysay sa akin, hinaplos niya ang buhok ko.hinalikan niya at sinabing: "hindi ka nagshampoo no?" hindi ko na matandaan kung anong kamay ang naisipan kong ipansuntok sa kanya. kanan ba o kaliwa? basta bigla na lang nawala ang pagkayamot ko nang inumpisahan na niyang ipulupot ang braso niya sa leeg ko. Masarap. kahit medyo nasakal ako at hindi nakahinga ng kaunti, hindi ako kumawala.gustong tumulo ng mga luha ko. ilang beses ko ba naman kaseng sinabing mababaw lang ang luha ko, gagawa pa nang ganoon. kaya nung ako na ang iikot para magpabendita, mimiha-mimiha kong iwinagayway ang palaspas kong gawa sa dahon ng saging(?). inubo pa kong lalo dahil sa insenso. nakakatawa. sabi ni inday: "Ate bakit ka nag-e-emote?". siya naman ang sinakal ko. tatlo lang kaming nagsimba pero pakiramdam ko kumpleto na kami.

Naghihintay ang text ni tatay sa pag-uwi ko.matagal kaming hindi nag-usap at nagkulitan.dahilan? PAG-IINGAT. (ayan ang dapat mong ginawa. dapat nagingat ka kay hudas, o kay pedro. dapat nagingat kang huwag masaktan. kung sabagay sino ba naman ako para magsabi niyan? ako nga itong hindi nagiging masaya kung hindi muna dumdaan sa sakit.)
nandoon din ang kay mortimer na nagungulit at sinasabing nais niya akong makasama sa mahalumigmig na umaga. akala ko noong una, mahal at malamig ang pinagsama niya doon, hindi pala.haha (Antok!)feelingera na naman ako.
hindi ko maintindihan kung bakit sinabi ni tatay na ang sagot sa pananahimik ay paglimot. paano niya ako malilimutan? kahit ako sa sarili ko hindi ko kayang kalimutan ang ubod ng artee-arteeng pagala-gala sa faculty room na parang mas may kapangyarihan pa siya kay cbc2; ang taga-dala ng kung anu-anong sandwich: mapa-tuna o ham; ang taga pakialam ng gamit nang may gamit, ang libro nang may libro. sinong makakalimot sa napakagandang picture ko na mukhang bagong sex?
mali tatay. hindi paglimot ang sagot sa pananahimik. yakap at halik sa noo. isama mo na ang pagakyat sa bundok at magdamagang paglalakad habang tumatanaw ang tatsulok sa mga bituin. hindi paglimot ang sagot sa pananahimik.icecream at robust body!
niyakap ako ni tatay sa bawat binitiwan niyang mga titik. niyakap niya ako sa tuwng sinsabi niyang maguusap kami, na mahal niya ako. niyayakap ako ni itay nang buong higpit. ayaw ko nang kumawala.

dalawang ama ang binalikan ko ngayong araw ng mga palaspas, Hesus. pantatlo ikaw. sa pagsulat kong ito, wala akong iniisip kundi ang magbagong buhay.nais ko ring maging kagaya ng mga palaspas, mga palaspas na gawa sa dahon ng saging(?)- sinusunog at ginagawang pananda ang abo.

Mrs. Ph[i]nk0

Salamat sa Mernel's chococake

2005-03-19T11:24:00.000+08:00

Biyernes
ala-una ng hapon
huling araw ng hell week

palakad-lakad ako at nagugutom. mali pala na hindi ako nag-almusal. wala na akong ganang mag-agahan. paano ba naman kase ngarag na ko sa buong linggong ito. ikaw ba naman ang isang linggong gumawa ng mga papel at mag exam pa ng tatlo, tingnan ko lang kung di ka pa mangarag. 3 araw kong pinagkaitan ang sarili kong matulog.sayang kase ang oras. ngayon na lang ako babawi. hindi rin ako nagkakain ng masasarap. bakit pa? parusa 'to sa sarili ko dahil lagi na lang nagca-cram. masarap rin kaseng mangarag. masarap ilagay ang oras sa kahon.
tiningnan ko ang aking bulsa. P120. pwede pang bumili ng cake. pumunta akong Mernel's. nakita ko ang mga kulay ubeng cake. pati ang mocha cake na lasang kape. nakakaaliw. pero hindi yun ang gusto ng aking dila.bumili ako ng chococake, ang pinakamaliit. ayaw ko ng malalaki, nakakaumay kase yun. gusto ko ang pakiramdam na hahanaphanapin ko ang lasa ng cake kapag ubos na siya. mas maganda na ang maliit. mas magandang unti-untiin ang pagkain at pagnguya ng tinapay. mas masarap ang dahan- dahan at nakapikit na pagsipsip at paglasap ng matamis na icing

isinama ko ang ang chokocake sa aking pagliliwaliw.

Gabi na kami umuwi.

Nang tumalikod ka

2005-03-19T04:15:00.000+08:00

030405
habang natutulog si neneng

Nang tumalikod ka
narinig ko ang mga bulong
nadama ko ang talim ng kanilang tingin
nanuot sa aking batok, nagsumiksik sa'king mga buto.
saksi si Oble sa mga luhang nasayang.
hinawakan niya ng aking balikat
pumanhik daw ako sa piling niya
magtago raw kami sa kumot ng mg bituin.
umiling ako at sinabing nahihiya akong maghubad.
binaba niya ang dahon mula sa kanyang bayag
at tumalikod sa akin.
mas hubad pa raw ako kaysa sa kanya. siya daw ang dapat na mahiya.

Nang tumalikod ka
narinig ko ang mga bulong.
umaawit ng oyaying bumabaril sa puso ko.
dugo na ang pumatak sa aking mga mata.
sinalo ni Mariang Banga. sayang daw. natawa ako.
nilabas ang ngiping may isang nawawala.
hinila niya ako papunta sa kanyang kulungan
magmumukha kong sisiw sabi ko.
siya naman ang natawa. ibinuhos sa aking ulo ang mga dugo sa kanyang banga.

Nang tumalikod ka,
lalo kong narinig ang mga bulong
tumakbo ako pabalik kay Oble.
tumitilamsik ang dugo mula sa aking buhok
Hindi ko na alam kung luha o dugo ang iniiiyak ko.
kinuha ni Oble ang tinanggal niyang dahon mula sa kanyang bayag.
pinagpagan at iniabot sa akin.
"pahirin mo ang iyong luha". sabi niya

Naramdaman ko ang pamamaalam ng mga botones sa aking blusa at palda. ang paglipad ng aking buhok, pagtakas ng mga paa ko sa medyas.
sumama ako kay Oble.
ibinuka ang aking mga palad.
inialay ang mga balikat sa langit. inihandog ang katawan sa mga palaka't butiki.
Ngayon kayo bumulong sa harapan ko.